یک مرداد، روزاول یک ماه گرم ، به جمع باصفا و گرم شهدا یک عزیز دیگر ملحق شد...
داریوش رضایی نژاد به جایی رفت که لیاقت آن را داشت به جایی که از سال 56 تا 89 برای رسیدن به آن ، خلوص و صفا و عشق و یقین کسب کرد
از دومین ماه رمستان تا دومین ماه تایستان
از آمادگی تا شکوفایی...
داریوش رضایی نزاد شاگرد اول کلاس مهربانی و خلوص است...
شاید هم بیش از یک شاگرد اول باشد ما چه می دانیم...
آقای مهندس برق _آن هم برق قدرت_چه هندسه ای چیده است برای برق زدن میان همه مهندسان ، برای برق زدن مبان همه بندگان، و چه قدرت نمایی می کند ایمانش، در برابر کافران و جاهلان و منافقان...
و خونش چه آبیاری می کند درخت انقلاب را و آبرو می بخشد به علم...
پسر باهوش و مهربان آبدانان که بعضی به جای پسر خودشان ، جان او را قسم می دادند (از بس که عزیز بود)؛ چه باهوش خود را، در عیار مهرورزان قرار داد و خداوند او را عزیز داشت و جانش را شاهد قرار داد و عند ربهم یرزقون شد...
نمی دانم رمزش چیست اما ..
خدا بهتر می داند چگونه عاشقان و مهرورزان و مهربانان عالم را که خلوص رمز معمای وجودشان است معرفی کند.
آری همه باید شهید رضایی نژاد را با آرمیتا بشناسند . آرمیتا شاید تمام آن چیزی است که باید برای معرفی پدرش که اسطوره انقلاب اسلامی است گفت...
کودکی که صفا و پاکی اش و چشم های مهربانش، تمام مهربانی و پاکی پدرش را تصویر می کند. ما چه می دانیم چرا آرمیتا کنار حضرت آقا انقدر ذوق می کند و برق می زند و بالا و پایین میرود و آرام و قرار ندارد و چرا حضرت آقا دربرابر تعجب خانواده محترم رضایی نزاد (رفتارهای آرمیتا و خوشحالی او) می گویند: القلب یهدی الی القلب
آری شاید خدا خواسته است تمام قلب مهربان شهید بزرگوار دانشمند و نخبه انقلاب اسلامی را با یک کودک به نام آرمیتا معرفی کند . شاید خدا خواسته به همه عالم بگوید : عَلَم علم در جمهوری اسلامی به دست مردانی است که قلبشان به مانند دریا وسیع و باشکوه است و پری آن ، دختر معصوم و دوست داشتنی مثل آرمیتا ...
شادی روح شهدا علی الخصوص شهدای جهاد علمی فاتحه مع الصلوات
منبع: http://tanori1215.blogfa.com/post-30.aspx